عزیزم.........پسرم............عسلم...............آروینم

دعا می کنم که هیچگاه

 چشمهای زیبای تو را در انحصار قطره های اشک نبینم

و تو برایم دعا کن

 ابر چشم هایم همیشه برای تو ببارد

دعا می کنم که

 لبانت را فقط در غنچه های لبخند ببینم

و تو برایم دعا کن که هر گز بی تو نخندم

دعا می کنم

 دستانت که وسعت آسمان و پاکی دریا و بوی بهار را دارد

همیشه از حرارت عشق گرم باشد

و تو برایم دعا کن

 دستهایم را هیچگاه در دستی بجز دست تو گره ندهم

من برایت دعا می کنم

 که گل های وجود نازنینت هیچگاه پژمرده نشوند

برای شاپرک های باغچه ی خانه ات دعا می کنم

که بال هایشان هرگز محتاج مرهم نباشند

من برای خورشید آسمان زندگیت دعا می کنم

 که هیچگاه غروب نکند

و بدان در آسمان زندگیم تو تنها خورشیدی

پس برایم دعا کن

 دعا کن که خورشید آسمان زندگیم هیچگاه غروب نکند

(این متن رو تو وبلاگ مانی طلا جون خونده بودم خیلی خوشم اومده بودم...دیدم الان موقعش شده اینجا بنویسمش)

...............................................

مرد کوچک ما فرشته ۱۷ ماهه مامان از یک مردگفتن و از کاراش نوشتن خیلی سخته.

هر لحظه شیرین تر از لحظه قبل میشی

هر لحظه دوست داشتنی تر از قبل میشی

اصلا نمیشه بنویسم میترسم خیلی از کارات جا بیفته.

فقط میگم ماشالله ماشالله کارای خیلی قشنگی میکنی. خیلی هم پسر حرف گوش کنی هستی. فقط یکم با دیدن دیگران غریبی میکنی.

.... 

عزیزم بخاطر سهل انگاری مامان خونه مامان بزرگ بابا. فقط یه لحظه ازت غافل شدما پسر خاله ۴ ساله بابا از پشت دوید که بغلت کنه دستات رو گرفت و با هم خوردید زمین.اون از پشت افتاد روی تو و بینی و لب خوشکلت پر از خون شد.خیلی ترسیده بودیم . بابا برای دستای خوشکلت ترسیده بود.خیلی گریه میکردی ما هم زود با همه خداحافظی کردیم برگشتیم خونه و بابایی شما رو برد حمام....شکر خدا دستت طوریش نشده بود فقط لب بالاییت زخم شده بود بدجور و خیلی هم ورم کرده بود. 

عزیزم این عکس مال وقتیه اومدیم خونه

انشالله هیچ وقت یه قطره خون از جایت نریزه.

قربون خرامان دویدنت از این چمن به اون چمن

رستوران طوبی  که با همکارای بابایی رفته بودیم

( مامان جون یه جا بند نمیشدی.دوست داشتی بازی کنی)

بازی با مورچه ها و کشتن اونا 

ماشالله به ابهتت مامانی 

 عمرم فقط بدون

یک نفس دور از تو باشم مرده ام

آروین از ددر برگشته

نه که از چهار طبقه اومدی بالا خسته بودی خواستی یکم استراحت کنی

زیرنویس: بجز دو تا از عکسا بقیش مال یک روزه.

پسر عزیزم دقیقا روز ۱۲ آذر اولین دندون آسیایی فک پایین سمت راست شما در اومد...الان شما یه مرد ۹ دندونی هستی

عاشق اون نگاهتم

با اومدن خاله نگار به شیراز تصمیم گرفتند که همدیگه رو ببینند...یعنی مامان من و خاله نگار و خاله فرحانه و خاله پری.  اما خاله پری و پوریا نیومدند.

هتل پارک سعدی...شنبه...عید قربان....

پارسا.آروین.روژینا

این بار خودم حوصله آپ کردن وبلاگم رو نداشتم مامان بی تقصیره

نه روزه گذر عمرم وارد ۱۶ ماهگی شده

یه یک هفته ای مامان سرماخورده بود و بی حال و من هم منع از نزدیک شدن به اون

اما الان یک هفته است خودم مریض شدم..اول تب بعد سرفه و حالا هم عطسه و آبریزش

دکتر رفتم دارو داد اما نگو دارو بگو اه اه اه چون من خیلی بدم میاد و هر دفعه موقع خوردنش زندگی مامان و بابا رو به استفراغ میکشم

اونا در موقع دارو دادن باید کلی دلقک بازی در بیارن و سر منو کلاه بزارند تا من دارو بخورم..من گول نمیخورم بعد از التماساشون دلم براشون میسوزه و بزور دارو رو میخورم.فقط بخاطر اونا

این دفعه دارو خوردن ما یه حسنی داشت که من تونستم به قند دست بزنم و حتی اونو بندازم تو پستونک و با اب بخورم

اما پریشب دوباره بابا و مامان منو بردند دکتر و این بار دکتر بد برای من امپول نوشت. منم در حین زدنش خیلی گریه کردم اما بابا جون منو آروم کرد

حالا هم شکر خدا یکم بهترم فقط کلی تو گلوم خلط دارم

دعا میکنم همه دوستام که سرما خوردند خوب بشند

راستی یه مریضی اومده بنام انفولانزای خوکی که میگن خیلی بده..پس شستن دستا یادتون نره......نه نه ژل دست یادت نره

از کجا شروع کنم از شیرین کاری هام شیطونی هامیا از اذیت هام

1- هر چیز جا و مکان خاص دارد:

 با شنیدن صدای اذان آوردن مهر و اااا ( الله اکبر در فرهنگ من)گفتن و یا با آرامش خوابیدن و یا فراخواندن بابا و مامان به این امر خطیر

با شنیدن صدای موسیقیبشکن زدن و دست و پا تکان دادن...اما از نوع رپش سر را عقب و جلو کردن

با شنیدن صدای نوحهدست ها را به سینه زدن و کمک مامان و بابا کردن در این امر

با شنیدن صدای بابا و گفتن خداحافظسر دادن گریه و زاری

با شنیدن صدای دردویدن بسوی در و استقبال از هر کسی که امده

با شنیدن صدای آب از نوع آب حمامرفتن بسوی حمام و شروع در زدن ها. من رو چرا نبردید. ها ؟و در اخرتسلیم شدن انها و شروع اب بازی من

با شنیدن صدای پیام  بازرگانیبی خیال همه چی حتی مامان و بابا..ولی چه کنم که مامان فرصت طلبه!

با شنیدن صدای بچه هارفتن بسوی انها و شروع بازی

۲- سیاست داشتن:

در موقع نیاز صدا زدن...ماماماماااااان....بااااااااااا بااااااااااااا(ذوق کردن ان دو که من صداشون میزنم دیدنیه)

در موقع پی پی کردن رفتن و در آغوش گرفتن مامان

در موقع خواستن چیزی بزور خود را بزمین کوباندن و گریه کردن

در موقع دیدن بابابزرگ مهربون دویدن بسوی اتاقش و لوس کردن خودم

در موقع دیدن و تشخیص دادن خوراکی اول یکم کنترل خود برای جلب اعتماد اطرافیان بعد حمله

در موقع دیدن چمن خرامان دویدن و  گل گویان بدنبال گل گشتن( تقدیم به بابا یا مامان و یاپرپر شود)

در موقع دیدن چای اخطار  داغی به اطرافیان و گفتن بووه 

در موقع دیدن مامان پای لپ تاپ(هنگام فراموشی مامان از بودن من ) سرگرم کردن خود با اسباب بازی ها یا برنامه خاله شادونه

و اما در موقع خستگی رفتن به رختخواب و خوابیدن

.

.

.

چهارشنبه بابابزرگ و مامان بزرگ رفتند مشهد.

چهارشنبه دوستای نینی سایتی با ماماناشون تو پارک قرار گذاشتند...جای ما هم بسی سبز بوده..

جمعه رفتیم آبشار قلات.عمه زهرا هم باهامون بود.خیلی خوش گذشت.

دائی مامان هم شکر خدا یکم بهتره.

راستی امروز چهارده ماه منم تموم شد. خدایا شکر که تنی سالم به من دادی

به من گفتن خدا دعای بچه ها رو بر آورده میکنه...ای خدا ای خدای مهربون من که همش دارم داد میزنم خواهش میکنم که هیچ کس مریض نشه و اونایی که مریض هستند رو شفا بده.

پس چرا این دعا بر آورده نمیشه؟حتما حکمتیه!که من نمیدونم.یعنی میشه بیمارستان ها خلوت بشه. دکترا بی مریض بشند؟ نه فکر نکنم بشه.....پس ای خدای مهربون سرو کار خانواده ما رو به بیمارستان نکش.

اول خبر های خوب :

من بزرگ شدم چون میتونم مستقل راه برم. غذای جامد بخورم. به تنهایی بازی کنم. دستم رو ببرم بالا و وسایل رو میز رو بردارم. لامپ روشن و خاموش کنم و هزار تا کار دیگه.

عید فطر هم فرا رسید و ماه رمضان دیگه ای هم تموم شد.

یک سال به عمر با عزت بابا جونم اضافه شد. بابای مهربون تولدت مبارک. انشالله که همیشه گرمی وجودت گرما بخش زندگی ما باشه و سایه ات ۱۲۰ سال بالا سر من و مامان باشه.

خبر های بد:

مادر جون کمردرد و پادرد شدید داشت دکترا گفتن باید عمل کنه چون تنگی شدید کانال نخاع داره.اما مادر موافقت نکرد فعلا. پس باز هم دارو و مسکن.

دائی مامان هم تصادف کرد همون شب اول ماه رمضان. شکستگی لگن داشت. اما بر اثر سهل انگاری کادر پرستاری بعد از ده روز به کما رفت و پس از گذشت ۳۰ ساعت بهوش اومد اما کما رفتن همان و از دادن کلیه ها و شروع شدن دیالیز و مشکلات بعدی همان... خدا کنه زودتر زودتری خوب بشه. مامان میگه من طاقت ندارم برم ببینمش. خدایا بحق زهرا خودت شفاش بده زودتری. چون مادر جون هم بخاطر برادرش خیلی حالش بده.

بخاطر همین اتفاق ها مامان اصلا جوصله کامپیوتر رو نداره الان هم التماس کردم بیاد برام بنویسه. تازش هر چی میگم عکسای تولدم رو بزار میگه حوصله ندارم. پس بزودی میارمش تا عکس بزاره.

آروین جان

ای آرامش بخش زندگیمان

یکمین سالگرد میلادت مبارک

********************** 

استارت برای لوس شدن

آروین همیشه خندان 

کاسه رو هم میخواد بخوره شکمو

پارچه سبز حرم امام حسین 

بدون شرح!

دندان مرواریدی

عکسی شبیه عکس ۵ ماهگی 

محو تماشای پیام بازرگانی

به آینده فکر میکنه پسرم

بعضی وقت ها مظلوم میشه

به به عجب پیازچه ای!

پسرم یه پارچه اقاست

( الهی ادای شکر ترا هیچ زبان نیست و دریای فضل ترا هیچ کران نیست و سرٌ حقیقت تو بر هیچکس عیان نیست. هدایت کن بر ما رهی که بهتر از آن نیست.)

گرما بخش زندگیمان پسرعزیزمان تنها ۲۷ روز به اولین سالگرد میلادت مانده. سال گذشته در چنین روز هایی چشم براه آمدنت بودیم.

مینویسم که بدانی بدانی چقدر از وجودت خوشحالم.

 لحظه ای که در بودن تو شک کردم در دیار غربت بودیم اولش نتوانستم به آزمایشگاه بروم که مطمئن ازبارداری شوم تنها توانستم به فروشگاه نیوورد که کنار خانه بود بروم وبیبی چک بگیرم نمیدانی بعد از خرید با چه دلهره ای وارد خانه شدم. تست که مثبت شد اول از هر چیز خدا را شکر کردم. بعد تا آمدن پدرت با خود میگفتم چطور به او بگویم که دارد پدر میشود. هزار جمله آماده برای گفتن این خبر کرده بودم اما ان روز نتوانستم بگویم خود تصور کن شب من چطور صبح شد!  آخر یک ظهر بعد از ناهار خوردن با ساده ترین کلمه به پدرت گفتم او هم مثل من خوشحال شد. از آن روز من ساعات و لحظه هایم رو با تو تقسیم کردم در یک جسم.

پس این را بدان که ۹ ماه با هم در یک جسم زندگی کردیم. روزهای آخر دوست داشتم هر چه زودتر پاره تنم را ببینم و ببویمش و او را در آغوش بگیرم.

عزیزم خوشحالیم از بودنت. انشالله ۱۲۰ سال عمر با عزت و سربلندی در پیش رو داشته باشی.

.................................................................................

تنها ۲۵ روز دیگه مانده اما عزیزم چند روزه حالت خوب نیست اول یه تب کوچولو کردی.استامینوفن دادم ولی خوب نشدی بردیمت دکتر گفت یکم گلوش قرمزه اما نشانه سرماخوردگی نیست. وقتی از دکتر برگشتیم رفتیم خیابون تبت قطع شد شکر خدا. به بابا گفتم این بچه یه روز هوای بیرون بهش نخورده تب کرده

عزیزم ولی از دیروز هر چی شیر میخوری بصورت پنیری استفراغش میکنی. دیدن این صحنه خیلی برای ما سخته اخه طوری استفراغ میکنی که از بینی هم میزنه بیرون. الهی مامان فدات بشه. دیشب گفتیم شاید بخاطر هومانای ۳ باشه(شاید فاسد بوده!!) بهمین جهت بابا جون بابای مهربونت ساعت ۱.۵ شب با آژانس رفت داروخانه و هومانای ۲ و ۳ خرید.( پسرم اینا رو مینویسم که بدونی چقدر عزیزی . قدر بابا رو خیلی بدون که اون بهترینه).

ساعت ۴ از خواب بیدار شدی و گریه کردی و ما  تونستیم با بازی کردن ارومت کنیم تازه بابا رضای مهربون پاشد برات اسفند دود کرد. و قرآن گذاشت بالای سرت و کلی دعا کرد تا راحت و با آرامش بخوابی.

شکر خدا تا الان نسبت به دیروز بهتری.

انشالله زودتری خوب خوب بشی. راستی النا هم از دوری باباش حالش خوب نیست براش دعا میکنیم خوب بشه.

....................................................................

عزیزم خوشحالممممممممممممم فراوان زیرا اولین قدمهای خود را تنها ۲۳ روز مانده به اولین سالگرد تولدت گذاشتی. آنهم در خانه پدری من خانه مادر.

عزیزم انشالله قدم هایت ثابت و محکم و سرشار از موفقیت باشد.

.....................................................................

  ۱۷ روز دیگر...

آروین عزیزم امروز کاملا معلوم شد که به شیر خشک هومانای ۳ حساسیت داری و اون رو پس میزنی و هضمش نمیکنی.عزیزم پس مجبور میشی همون هومانای ۲ رو بخوری

........................................................................

عزیزم عیدت مبارک. امروز که ۱۴ روز مانده به سالگرد شیرین ترین هدیه خداوند به ما برابر با عید مبعثه.  امیدوارم  همه لحظه هایت و تمامی روزهایت شاد باشی و هر روزت عید باشه

..............................................................................

عزیز من ۳ روز مانده به یکسالگیت در شلوغی خانه دستان خود را به  میز گرفتی و ایستادی و پس از رها کردن انها قدم برداشتی بدون هیچ کمکی.

....................................................................................

۱- مادر جون و مادر بزرگ و پدر بزرگ و مامان بزرگ بابایی روز ۲۲ خرداد رفتند کربلا و منم کلی سوغات و اسباب بازی گیرم اومد.

۲-همون ۲۲ خرداد روز انتخابات رییس جمهوری بود. نمیدونم این سیاست چیه که مامان همش دعا میکنه من همیشه ازش دور باشم. مامانم میگه سیاست خیلی بد و کثیفه (تِخِّه!!)....

۳- نتیجه این انتخابات که یه روز قبل از روز مادر اعلام شد برای عده ای تعجب آور بود. بخاطر اینکه میگفتن احتمالا تقلب شده چندین نفر حتی کشته شدند. به چه گناهی؟؟؟؟!

۴- روز مادر هم امسال گذشت. ولی با این تفاوت که با اومدن من مامانم یه مادر واقعی واقعی بود. (مادرم دوستت دارم).

۵-روز پدر هم چند روز دیگه فرا میرسه که من این روز رو به بابابزرگ و بابای مهربون خودم تبریک میگم.(خدا روح آقاجون رو هم شاد کنه که مامان خیلی دلش برای اون تنگ شده)

و اما خودم و شرح رشد جسمی و هوشی من در این یک ماه :::

۱- میتونم برای چند لحظه بدون دست گرفتن به چیزی روی پای خودم بایستم.

۲- دو تا دندون نیش بالا (همونایی که مامانم بهشون میگه مروارید) هم دقیقا روز اول یازده ماهگی اومدن بیرون. حالا با نیرو و قدرت بیشتری میتونم دندون بگیرم چون الان ۸ دندونیم من .

۳- دامنه لغاتم گسترده تر شده..مثلا گل. آب. عمه. به به. ددر. غار غار. و با اجازه یه بار مامان یه چی نشونم داد و گفت این مورچه است منم با زبون خودم گفتم موچَه حالا مامانی ول کن نیست همش میگه بگو مورچه.. مامان جون! یه چیز آسون نشونم بده مورچه سخته بابا.

۴- شروع به خوردن هومانای ۳ کردم. هلو رو بتنهایی میتونم بخورم با دندونای تیزم.

۵- بوسیدن رو بلد شدم ولی من دوست ندارم همه رو بوس کنم فقط و فقط اونایی که دوستشون دارم رو میبوسم.. این رو گفتم تا به هر کی میرسم نگن آروین بوس کن. فکر میکنند بوس من الکیه!!!

۶- یه چند تا کار بد هم میکنم طوریه که مامان کلافه میشه: دندون میگیرم. مو میکشم. دست به تلفن میزنم. عینک بابا رو بر میدارم. آشپزخونه و دمپایی اونجا رو دوست دارم در اولین فرصت میرم اونجا (چون سرامیکه و النای خاله صنم سرش خورد رو سرامیک و ورم کرده مامان برای من میترسه و زودی منو میبره بیرون با کلی نق زدن). وقتی بابام میخواد بره سر کار یا اصلا بره بیرون از خونه میدووم زودی پاهاشو میگیرم یعنی منم باید ببری. اگه نبره آی گریه میکنم آی گریه میکنم.

بار الها تو را سپاس تو را سپاس بخاطر هر آنچه که دادی و هر انچه که صلاح در ندادنش دانستی.

پسر عزیزم آمدم که بگویم ده ماه گذشت از روزی که تو بالهای سفید خود را بروی دنیای ما گشودی. چه زود میگذرد: آری با تمام سختی هایش تنها با بودن تو و پدر مهربانت زود گذشته و بقیه راه هم همچنان خواهد گذشت.

 از خداوند مهربان میخواهم که لحظاتت را سرشار از شادی و آرامش کند و به من و پدرت یاری رساند در درست پروراندن تو. عزیزم شبانه روز دعایم به درگاه ایزد منان این است که ناخوشی هایت تمام شود. وقتی که سرفه هایت و یا دانه های قرمز روی بدنت را میبینم با خود میگویم کاش همه انها بیایند در وجود من و تو عاری از هر کسالتی شوی. آمین

آمده ام بگویم دوستت داریم با تمامی وجودمان

ای درخشان تر از خورشید وستاره 

سلام

                                 من و خواهر تقلبی من

۱- با تاخیر دو ماهه سال ۸۸ رو به همه دوستام تبریک میگم با آرزوی بهترین ساعات و لحظات و سالی پر از خیر و برکت و سلامتی.

۲- راستی در پست قبلی در مورد دوربین و ماجرا ی گم شدنش نوشته بودم  در نوروز دوربین گم شده ما پیدا شد و مامان و بابا الان با دو تا دوربین از من عکس میگیرند اونا با هم در شکار لحظه های شیرین پسرشون ( یعنی خودم ) رقابت میکنند.

شرح حال خودم :::

امروز من نه ماه و دوازده روزم شده............

شش دندون دارم. چهار تا پایین دو تا بالا.....

مامان. بابا. آنا. آب.دد. اه.نه.آبه.مو .کلمه هایی هست که تا حالا یاد گرفتم...

در چهار دست و پا کردن استاد هستم.........

در بالا و پایین رفتن از مبل دارم دوره استادی رو میگذرونم...

از روروئک بیرون اومدن رو هم دارم کشف میکنم تا حالا دو بار خودم رو در حین کشف کردن کردم زیر روروئک..

کنار مبل . دیوار. و هر چیز بلندی رو میگیرم و بلند میشم و با گرفتن اونا راه میرم....

 عاشق و دلباخته پیام بازرگانی هستم طوری که مامانم که روزی از دست این پیام ها خسته میشد الان التماس صدا و سیما میکنه تا براش پیام بزارند تا از فرصت استفاده کنه به من شیر یا هر خوراکی دیگه بده..

از صدای جارو برقی و سشوار خیلی خوشم میاد. دوستای مامان میگن ای ای بچه ما از صدای این وسایل میترسیدند مامان هم میگه پس خوش بحالم که آروین من نمیترسه..

نمیدونم چرا از دماغ خوشم میاد چه مال عروسکام چه مال بابا و ..........

از بازی کردن لذت میبرم....دالی بازی...بدو بدو.....تاب بازی.... و غیره همشون به من انرژی میدن..

کل خونه رو برای خودم بازرسی میکنم....

اتاق کار بابا رو خیلی دوست دارم پر از کاغذ و کتابه ولی مامان میگه نباید برم تو اتاق بابا چون چیزاش رو خراب میکنم.. مامان میگه بچه شیطون برو تو اتاق خودت بازی بکن.رفتن به اتاق بابا ممنوع.

از ورق خوشم میاد و بازی کردن با اون رو دوست دارم برای همین مامان و بابا یه دستش رو اختصاص دادند به من..تا مال اونا رو خراب نکنم ..

عاشق کتاب هستم...چه کاغذیش یا پارچه ای و یا کتاب های حمامم..

اسم حمام اومد ...اونم خودش یه سرگرمیه که من دوستش دارم. آب بازی خیلی با حاله..

ددر رو دوست دارممممممممممممممممممم برای خودم هم راننده ای شدم دیگه

از میوه ها موز و سیب و هندوانه رو خیلی دوست دارم..

از قطره های مکمل فقط میم رو دوست دارم..

                                 (محو تماشای پیام بازرگانی.)

                                (بزارید ببینم این تو چی نوشته)

خستم شد .

۱- بالاخره پس از کلی درد کشیدن دو تا از دندون های من در اومده. مامان همش میاد دندونهام رو نگاه میکنه و کلی ذوق زده میشه. 

منم کم کم باید دست بکار مسواک بشم

۲- دیگه میتونم چهار دست و پا خونه رو بگردم.

۳-دیشب رفتیم یه دوربین خریدیم اخه مامان و بابا دیگه طاقت نداشتن از لحظات شیرین من عکس نداشته باشند.

۴- مهمتریننننننننننننننننن خبر.....................................

کار بابا جون درست شد و ما هم دیشب رفتیم خونمون رو دیدیم  ایشالله تا عید میریم خونه خودمون.

 ولی دلمون خیلی برای مادر جون تنگ میشه. ما ۷ ماه پیش مادر جون زندگی میکردیم. اون خیلی زحمت ما رو کشیده خیلی خیلی زیاد. فقط میگم مادر جون دوستت داریم . 

 بالاخره بعد از  مدتها مامان رو راضی کردم عکس بزاره .منم عکسامو تقدیم میکنم به دوستای خوبم. از جمله  عمو هوشمند .خاله نفیسه و سارا  نازی و علی اقا و اونایی که فقط عکس منو دیدن،  خدا کنه زودتری از نزدیک ببینمشون...

آروین در خانه پدر جون

آروین در روروک

آروین اماده رفتن به بهداشت برای زدن واکسن ۴ ماهگی

آروین از راه رسیده در آشپزخانه

آروین در حال ماساژ دادن لثه

آروین در آشپزخانه

آروین غرق مطالعه

آروین تازه بخواب رفته

سلام

۱- من و مامان خاله های نی نی سایتی رو خیلی دوست داریم. میخوام اسماشون رو بگم ولی شاید یکیشون از قلم بیافته پس فقط میگم خیلی دوستتون داریم. شما خاله ها، خیلی خوبید خیلی...

۲- امروز من شش ماهم تموم شد. ولی بخاطر سرماخوردگی نمیتونم واکسن بزنم باید بزارم خوب خوب بشم بعد برم واکسن بزنم.

 .........................................................................

ببخشیدا

خواستم این کارم رو ثبت کنم بهتر دونستم به این پستم اضافش کنم:

امروز ۱۶ بهمن من دست زدن رو یاد گرفتم.

این وب برای اینه که من زندگی نامه خودم رو توش بنویسم تا وقتی بزرگ شدم مثل بقیه آدم ها از مامان و بابا و اطرافیان نپرسم من وقتی کوچک بودم چکار میکردم نمیکردم...

امروز برای اولین بار من شروع کردم به بابا گفتن. جمعه ها تقریبا همیشه خونه بابا بزرگ هستیم از صبح که از خواب بیدار شدم هر دو سه ساعت یه بار یه بابا میگفتم تا اینکه بعد از ظهر که رفتیم خونه بابا بزرگ بابایی .اونجا که وارد شدم کلی گریه کردم آخه اونا رو زیاد نمیشناختم ولی بعد از اینکه یکم با اون محیط آشنا شدم زن دائی بابا یه سیب داد دستم منم برای تشکر کلی بابا بابا براشون گفتم. انگار تا بحال هیچ کس رو ندیده بودند بگه بابا آخه خیلی ذوق زده شده بودند.

بابا جون میگفت: اول مامان گفتن رو یاد بگیر. آخه  اون فکر میکنه من بی جنبه هستم و همش میگم بابا میخوام بابا میخوام. ولی نه. بابایی من بخاطر اینکه خیلی دوستت دارم خواستم اول بگم بابا!

یکم از هفته قبل بگم:  تاسوعا و عاشورا بود. ما خونه بابا بزرگ بودیم. اونحا مامان و بابا بخاطر من با هم بحث کردند.چون من از فرنی و حریره بادام خوشم نمی اومد و مامان به زور میکرد تو دهنم بابا گفت این کار رو نکن بد عادت میشه مامان هم گفت اگه این کار رو نکنم این پسر هیچی نمیخوره.(خودمونیما مامان میخواد همه چی رو بزور بکنه تو دهنم تا مبادا لاغر نشم ).

مامان میگه من خیلی بد غذا و بازیگوش شدم وشیر هم بزور میخورم. و فقط تو خواب شیر میخورم. خوب مامانم من تو بیداری میخوام از اطراف سر در بیارم و با محیط اشنا بشم و همه چی رو بشناسم. برای همین هم ترجیح میدم تو خواب شیر بخورم تا از همه فرصت هام درست استفاده کرده باشم.

   السلام علیک یا اباعبدا... حسین

۱ - ماه عزاداری امام حسین رو به همه دوستام تسلیت میگم. خدایا منو به نوکریشون قبول کن.

۲-امروز من پنج ماهم تموم شد و وارد شش ماهگی شدم. همه چیزام خوب بود. تازه دکتر گفت همه چیز هم میتونم بخورم ولی کم کم. ۸۰۰ گرم وزنم نسبت به ماه قبل بیشتر شده بود.

۳-غذای کمکی من بعد از لعاب برنج به فرنی و حریره رسید و از این به بعد منوی غذای من بیشتر میشه.

۴-قطره آهن هم از دیروز شروع کردم به خوردن.

۵-دو هفته پیش بابا بزرگ و مامان بزرگ رفتند مشهد ما یه هفته رفتیم پیش عمه زهرا و عمو هادی تا اونا برگشتند.

از زبان مامان:

پسرم عسلم تو همان موجودی که چند ماه در وجود من زندگی کردی و از خون من تغذیه میکردی. چه لحظات خوب و بیاد ماندنی را با هم پشت سر گذاشتیم.

و حالا تو بزرگ شده ای و با نگاه های پر معنا و حرف هایت (صداهایی که از خود در می آوری) با ما حرف میزنی و برای همه میخندی. آری تو برای خود آقایی به تمام معنا شده ای.

در این روزها:

کامل دمر میشوی.

دنده عقب همانند مار شروع به خزیدن میکنی.

با کمک میتوانی بشینی.

در حال دمر با تمام قدرت خود را به بالا میکشی فکر کنم میخواهی مثل بابا شنا بزنی.

در هنگام خواب از این پهلو به آن پهلو میشوی و خواب به حالت دمر را خیلی دوست داری.

برای یک لحظه هم دیگر نمیتوانیم تو را درتخت و هر جای بلند بدون حصار تنها بگذاریم .

.

.

.

بارالها نمیدانم با چه زبانی از تو سپاسگذاری کنم.

اول

عید قربان رو به همه تبریک میگم.

دوم

مامان و بابا از چند روز قبل تصمیم گرفته بودند در این روز خوب غذای کمکی من رو شروع کنند.

سوم

همین ربع ساعت پیش منم به جمع غذاخورها افزوده شدم.

چهارم

اولین غذای من دو قاشق لعاب برنج بود. به به چه خوشمزه .

ماشالله ماشالله ماشالله....

لطفا ماشالله یادتون نره

امروز چهار ماه منم تموم شد بسلامتی. آخ جونمی بزرگ شدم دیگه

صبح که رفتیم مرکز بهداشت مسئول اونجا وقتی داشت منو وزن میکرد به بابا و مامان گفت ماشالله ماشالله نگاهاش و کاراش بیشتر از سنش میزنه

وزنم: ۷۸۰۰

قدم: ۶۹

دور سرم: ۴۲

بعد از به دنیا اومدن من مامان کمردرد گرفته. برا همین هم باید بره فیزیوتراپی. نه روز رفته یه روز دیگش مونده. وقتی اون میره من پیش مادر میمونم. اصلا هم اذیتش نمیکنم. امروز هم وقتی از بهداشت برگشتیم مامانی رفت. ولی امروز یه فرقی میکرد که بابا جون هم پیشم موند. مادر و بابایی بخوبی از من مواظبت کردند.

عکس داغ داغ

داشتیم میرفتیم من واکسن بزنم که جلوی منو گرفتند و گفتند میخواند یه نقاشی از من بکشند 

 آخه همه منو دوست دارند حتی غریبه ها (شما می دونید چرا؟)!!

وقتی دیدم اینقدر هوادار دارم با خودم فکر کردم شاید بتونم برای انتخابات کاندید بشم (شما چی فکر میکنید؟)

آروین جون عزیزم امروز میخوام از زبون خودم بگم که تو این سه ماه چه چیزایی یاد گرفتی

پسر گلم نگاه هات خیلی معنی دارند طوری که دل من و بابا رو میبری.

اولین کلمه ای که یاد گرفتی آقا آقا است که بعضی وقتا اینقدر با صدای بلند آقا آقا میکنی که هم همسایه ها میشنوند.

برای همه میخندی. آخه تو خیلی خوش اخلاقی.

 گل پسرم چقدرخودت رو برا بابایی لوس میکنی؟ نکنه بابا رو بیشتر از مامانی دوست داری

وقتی میخوابی میترسیم تنهات بزاریم اخه اگه بیدار بشی اینقدر ورجه وورجه میکنی که میایی پایین تخت.

تازش سعی خودت رو میکنی که غلط بزنی. اگه کمکت کنیم قشنگ برمیگردی و پاهات رو حرکت میدی به جلو.

اگه رو زمین بزاریمت همین جور دور خودت چرخ میزنی تا خسته بشی و داد بزنی.

وقتی بابا جون اسباب بازیتو میگیره بالا سرت با دوتا دستات میگیریش و فورا میبری نزدیک دهنت.

الان دو روزه وقتی سیب رو میگیریم بالا سرت قشنگ میگیریش و میکنی تو دهنت.

وقتی بابایی لپ هاشو باد میکنه و نزدیک صورتت میاره دستاتو مشت میکنی میزنی تو صورت بابایی.

جالب ترین کارت اینه با اینکه سه ماهه هستی همش تلاش میکنی بلندشی تا دستامون رو میاریم نزدیکت و انگشتاتو میگیریم ۴۵ درجه خودت رو بلند میکنی. بابا بزرگت هم وقتی میاد پیشت زودی دستت رو میگیره و بلندت میکنه ولی اون کار بدی میکنه چون دست پسر عسلم درد میگیره. دیگه کاریش نمیتونیم بکنیم.

و ......................................

مامان جون یه خواهش هم میخوام از تو بکنم :که تو را به جان مامان و بابا صبح زود از خواب بیدار نشو. لااقل تا ساعت ۸ بخواب

اینم بگم که تو ماهی بخدا پسر خوب وآروم و نازی هستی عزیزم. خیلی خیلی دوستت داریم                        

آروین جون عزیزم به اندازه همه گلهای جهان . نه نه اندازشو نمیتونم بگم که  چقدر

تازه دیشب فهمیدم  اولین نتیجه خانواده پدری من هستم. میدونید وقتی منو بردند که بابابزرگ بابایی منو ببینه خونشون خیلی شلوغ بود. من اون جا شروع کردم به ناز کردن اونا هم باید نازمنو میخریدن چون من بزرگ خاندانشون بودم.

من خیلی خوشحالم آخه تو چند روز گذشته چند تا دوست شیرازی نینی سایتی پیدا کردم. ولی یکم دیر رسیدیم آخه اونا با هم قرار گذاشته بودند. رفت تا قرار بعدی که ببینمشون.  خدا جون من چند تا دوست دارم نه نمیشه بشمارمشون آخه خیلی زیاد هستند. خدایا کاشکی میشد زودی همشون رو ببینم

۱۶ ابان ۸۷ . تهران

 عکس پارتی نینی های مرداد۸۷ نینی سایت.

جای من و مامان خالی بوده.

امروز اولین روز سه ماهگی منه.

ساعتی پیش با مامان رفتم حمام. حلقه ختنه هم کمکم داره میافته.

از دیشب که کار بابا با مشکل مواجه شده اونا ناراحت هستند. خدا کمکمشون کنه.

امشب هم خونه عمو هاشم دعوتیم.

وای وای خدا جون. دیشب بابا و مامان و عمو هادی و مادر جون بعد از سه ماه منو بردند ختنه کردند.

چشمتون روز بد نبینه چقدر درد داشت با اینکه با اسپری و آمپول بی حس کردند ولی بازم درد داشتم.

دیشب من پسر خیلی خوبی بودم این حرف همه بود حتی آقای دکتر.

مامان و بابا گل آفتاب گردون موزیکالی رو که من خیلی دوست داشتم آورده بودند تو مطب. و هر از چند گاهی صداش تو مطب میپیچید.

دکتر فقط بابایی رو داخل اتاقش راه داد و بقیه پشت در منتظر من بودند.

الان هم دارم مینویسم خیلی پسر خوب و ساکتی هستم ماشالله.

(دیروزچهارشنبه ۸/۸/۸۷ ساعت ۷:۱۵ بعد از ظهر تو مطب دکتر عندلیب من ختنه شدم . چهار روز دیگه سه ماهم تموم میشه)

مهبارکه مهبارک

آروین جون عزیزم الان که اومدم بنویسم خیلی خسته ام آخه از روزی که بابات رفته هر روزش رفتیم دکتر هر دفعه برای یه چیز.

از دیروز تا حالا هم بعد از ادرار یه لکه های صورتی رو پوشکت میمونه که خیلی مارو نگران کرده. بردمت دکتر برات ازمایش نوشته هر چند که خودم هم دیروز یه نمونت رو دادم مادر جون برد ازمایشگاه ولی بازم امروز ازت نمونه گرفتم. تو این چند روز ادرارت خیلی کم شده تازه دو روز هم هست پی پی نکردی. ای بی انصاف اگه این جوری پیش بری مامان تا چند روز دیگه بیشتر زنده نمیمونه ها. ولی من بازم چشم براه جیش و پی پی تو هستم.

راستی تو این چند روزی که بابا نیست بابا بزرگ و مامان بزرگ و مادر جون خیلی دارن برات زحمت میکشن اگه اونا نبودند من هیچ کاری نمیتونستم بکنم. الهی زودی بزرگ شی و جبران کنی.

امروز هم وزنت شده ۶.۱۵۰ .

راستی بابا جون گفت یه پلاک ان یکاد برات خریده تا از چشم بد دور بمونی.

خیلی دوستت دارم. الهی زود زود خوف بشی گل پسرم.

بعد از افطار من و بابایی و مامان بزرگ با دوست بابایی آقای وکیلی و لیلاو علیرضا و مامانش رفتیم طرقبه که شام بخوریم. شام خداحافظی.

 جاتون خالی خیلی خوش گذشت.رفتیم رستوران گنجعلی خان همون رستورانی که وقتی تو شکم مامان بودم با مادر جون اومده بودیم. بازم دیزی و کباب. ولی من چی ؟ شیر خوشمزه خشک خوردم و خوابیدم.

امشب آخرین شب سکونت من در خوابگاه و  مشهد است. انشالله دفعه های بعد به نام زایر امام رضا میام مشهد.

مامانم میگه تو این پنج سال تجربه های زیادی بدست آورده. خوب و بد گذشت. الانم هنوز نرفته دلش برای مشهد تنگ شده. منم میگم مامان جون انشالله امام رضا بازم ما رو مشهد دعوت میکنه ناراحت نباش.

خوب برم یکم بخوابم چون خیلی خسته هستم .

بعداز چندین روز که اینترنت خونمون قطع بود امروز اومدم از این چند روز بگم.

اول:  یک سری دونه همه جای بدنم زده بود که شده بودم مثل دون دون. بابا مامان چقدر ناراحت من بودند. تازش تب هم داشتم  طوری که بابا جون منو پاشویه میکرد تا تبم قطع بشه. یکی میگفت حساسیته یکی میگفت سرخکه یکی میگفت گرمیه. دیگه دیونه شده بودم ولی هر چی بود بعد از پنج روز خوب شد. هنوز که هنوزه مامان میگه سرخک بوده. اگه بابا جون اجازه بده بعدا عکسش رو میزارم.

دوم: اولین اصلاح موهای سرم رو تو حرم امام رضا کردم. مامان و بابا قیچی آورده بودند تو حرم و اولین قیچی رو اونجا زدند به موهای من. دستشون درد نکنه. مامان یکم موهامو خراب کرد و بابا هم هی سرش نق میزد که چرا موهای پسرم رو خراب کردی؟

سوم: چهل روزگی منم به خیر و خوشی گذشت. ولی مامانم منو نبرد حموم چله. اونا هر روز منو حموم میبرند ولی حمومی به این نام نبردند.

چهارم: با دوستای مشهدیم (مانی، پیمان، امیررضا، آراد و ...) قرار گذاشتیم و رفتیم همدیگه رو دیدیم. جاتون خالی، خیلی خوش گذشت.

پنجم: تولد بابا جونم بود. منو مامان با هم رفتیم براش کیک و شمع خریدیم. تازه مامان یه روبان به من زد و کادو داد به بابا جون. این مامانم چه کارا که نمیکنه.

ششم: من مُردم از سفر. دوباره باید کوله بارمون رو جمع کنیم بریم شیراز.

هفتم: شیرین کاری های من روز به روز برا مامان بابا بیشتر میشه. راستی من به بابایی نگاه میکنم. براش میخندم. باهاش حرف میزنم تا از من دلگیر نباشه و فکر نکنه دوستش ندارم.

هشتم: از روزی که این مامان بزرگ اومده خونه ما کمک کنه برای اسباب کشی، این بی انصاف ها پاهای منو میبندند، همونی که میگن قنداق. بنظر شما اگه من این کار رو با اونا بکنم عکس العملشون چیه؟؟؟؟؟؟!!

الان اومدم یه چیز بگم و برم. از صبح که بیدار شدم اولین شیرین کاری هامو برا مامان انجام دادم.نگاه های عمیق. صداهای قشنگ. دست و پا زدن. مامان با هر بار دیدن من ذوق میکرد و صدای باباجون میزد. باباجون هم میگفت چرا این پسری اون جور که به تو نگاه میکنه به من نگاه نمیکنه.باباجون ناراحت نباش چرا گریه میکنی چند روز دیگه اصلا ولت نمیکنم.

۱۲ شهریور مصادف است با یک ماهگی من

وزنم: ۵ کیلو شده ماشالله

 

عزیرم آروین جون چقدر این یک ماه زود گذشت. درسته روزای سختی رو گذروندیم ولی هر بار که چشم من و بابا به تو میافته همه خستگی ها از یادمون میره.امروز که یک ماهه شدی سرمای بدی خوردی طوری که گلوت به شدت درد میکنه. ما که خیلی ناراحتیم. ببخشید مامان جون از غفلت من بوده که تو سرما خوردی.

از دیروز هم هر موقع شیر مامان رو میخوری میاری بالا. چرا مگه دوست نداری؟ مادر جون هم خیلی نگران تو شده. آخه همه میدونستن که تو پسر خوب و آرومی بودی و حالا که میبینند تو بدآرومی میکنی ناراحت میشن.

عزیز مامان و بابا، الهی ۱۲۰ ساله و عاقبت بخیر بشی. آمین

مخلصتم بابا جون

فقط میتونم بگم خیلی دوستت دارم امیدوارم بتونم شب زنده داریها و خستگی هایی که بخاطر من میکشی رو بعدا جبران کنم که تو تکی.